Bedwants

Bedwants / WandluisBedwants

De bedwants was vroeger bekend als wandluis. Deze naam is echter misleidend, want de bedwants behoort tot de orde der wantsen.

Bedwantsen zijn erg lichtschuw, zodat zij in het algemeen ’s nachts op zoek gaan
 naar hun bloedmaaltijden. Zij voeden zich met het bloed van mensen, maar ook met
 dat van andere zoogdieren. Na hun bloedmaaltijden trekken zij zich weer terug in
 hun schuilplaatsen. Ze verstoppen zich
 bij voorkeur in de naden en kieren van bedden, bij metalen ledikanten in
 de holle delen, in zomen van beddengoed, in de ombouw van opklapbedden, maar 
ook achter plinten, schilderijen en stopcontacten.

Het is mogelijk de schuilplaatsen te vinden. Hier zijn namelijk volwassen bedwantsen, 
nimfen, vervellingshuidjes, eitjes en uitwerpselen aanwezig. Bij het zoeken kan een 
zaklantaarn, een vergrootglas en een pincet of schroevendraaien praktisch zijn.

Het vrouwtje legt gemiddeld 100 a 200 witgele eitjes. Bij optimale temperaturen
 kunnen dit er wel 500 zijn. De optimale temperatuur is 25 graden Celcius. De ontwikkeling van ei tot volwassen insect duurt 2 maanden. Bij gunstige omstandigheden
 kan dat 1 maand zijn. Het insect kan ongeveer 1 jaar oud worden.
De beet van een bedwants is onmiddellijk merkbaar. De beet zwelt op en het slachtoffer heeft last van hevige jeuk. Personen die overgevoelig zijn voor de beten van een 
bedwants kunnen zelfs ziek worden van de beet.

Deskundige hulp
Wanneer u te maken heeft met bedwantsen, vraag dan 
een vakman om in te grijpen. Om een bestrijdingsactie tot een goed einde te brengen is deskundigheid vereist. Het is belangrijk dat alle schuilplaatsen van de bedwantsen goed behandeld worden en dit vergt een goede voorbereiding.