Bedwants

Bedwantsen zijn erg lichtschuw, zodat zij in het algemeen 's nachts op zoek gaan
naar hun bloedmaaltijden. Zij voeden zich met het bloed van mensen, maar ook met
dat van andere zoogdieren. Na hun bloedmaaltijden trekken zij zich weer terug in
hun schuilplaatsen. Hier komt ook de naam bedwants vandaan. Zij verstoppen zich
namelijk bij voorkeur in de naden en kieren van bedden, bij metalen ledikanten in
de holle delen, in zomen van beddengoed, in de ombouw van opklapbedden, maar
ook achter plinten en schilderijen.

Het is mogelijk de schuilplaats te vinden. Hier zijn namelijk volwassen bedwantsen
nimfen, vervellingshuidjes, eitjes en uitwerpselen aanwezig. Bij het zoeken kan een
zaklantaarn, een vergrootglas en een pincet of schroevendraaien praktisch zijn.

Het vrouwtje legt gemiddeld 100 a 200 witgele eitjes. Bij optimale temperaturen
kunnen dit er wel 500 zijn. De optimale temperatuur is 25 graden Celcius. De ont-
wikkeling van ei tot volwassen insect duurt 2 maanden. Bij gunstige omstandigheden
kan dat 1 maand zijn. Het insect kan ongeveer 1 jaar oud worden.

De beet van een bedwants is onmiddellijk merkbaar. De beet zwelt op en het slacht-
offer heeft last van hevige jeuk. Personen die overgevoelig zijn voor de beten van een
bedwants kunnen zelfs ziek worden van de beet, als zij vaak gestoken zijn.

Deskundige hulp

Loopt het werkelijk de spuigaten uit en vormen de bedwantsen een ware plaag? Vraag dan
een vakman om in te grijpen. Sommige middelen zijn zeer effectief, maar mogen alleen
worden gebruikt door deskundigen die in het bezit zijn van een bewijs van deskundigheid.